ا وجودی که گوش یکی از رایج‌ترین نواحی بدن برای نصب آویزهاست، اما سوراخ کردن گوش نیز ممکن است عوارضی را به همراه داشته باشد، از جمله این عوارض می‌توانیم به عفونت‌ها،‌ حساسیت‌ به فلزهای مختلف گوشواره‌ها، تشکیل یک بافت برجسته در ناحیه نرمه گوش و نیز پارگی گوش ...
نرمه گوش (قسمت گوشتی پایین گوش) از جمله امن‌ترین نواحی بدن برای اتصال آویز وگوشواره‌هاست. در بسیاری از خانواده‌ها مرسوم است که گوش دختر بچه‌ها را در سنین بسیار کم و با روش‌های خانگی نخ و سوزن سوراخ می‌کنند. اما این روش ممکن است به دلیل استریل نبودن ، شخص را دچار عفونت کند.
بهتر است برای سوراخ کردن گوش کودکان به مراکز درمانی مجاز که از استریل بودن وسایل و تجهیزات آن مطمئن هستیم، مراجعه کنیم، زیرا احتمال انتقال عفونت‌هایی مثل هپاتیت و کزاز با وسایل آلوده وجود دارد.
بهتر است در این مورد از پزشک کودک خود راهنمایی بخواهید. سوراخ کردن گوش در شرایط استریل،‌ در مجموع عملی کم‌خطر است اما در مورد بعضی از بیماران مثل کسانی که استعداد عفونت دارند (بیماران دیابتی یا افرادی که کورتون مصرف می‌کنند) و یا افرادی که احتمال خونریزی در آنها بالاست (مثل افرادی که داروی ضدانعقاد مصرف می‌کنند)، بهتر است قبل از سوراخ کردن گوش، با پزشک مشورت شود.
● عوارض سوراخ کردن گوش
با وجودی که گوش یکی از رایج‌ترین نواحی بدن برای نصب آویزهاست، اما سوراخ کردن گوش نیز ممکن است عوارضی را به همراه داشته باشد، از جمله این عوارض می‌توانیم به عفونت‌ها،‌ حساسیت‌ به فلزهای مختلف گوشواره‌ها، تشکیل یک بافت برجسته در ناحیه نرمه گوش و نیز پارگی گوش در اثر ضربه اشاره کنیم.
ایجاد چند سوراخ بر روی گوش شایع است اما سوراخ کردن لاله گوش‌ (قسمت غضروفی بالای گوش) خطرناک است. زیرا این منطقه غضروفی است و رگ‌ خونی ندارد، در نتیجه التهاب اطراف سوراخ ایجاد شده دیرتر بهبود پیدا می‌کند و احتمال ایجاد عفونت و آب معمولا در ماه‌های اول بعد از سوراخ کردن، به‌خصوص در ماه‌های گرم سال، زیاد است.
علامت ایجاد این عفونت در قسمت لاله گوش، تورم دردناک، گرمی و قرمزی است که معمولا نرمه گوش را درگیر نمی‌کند.